The 50th Gate of קדושה is Opposed to the 50th Gate of טומאה

פרטים: ענגליש 46 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז דער נ' שער הטומאה, אפיקורסות, שטייט אנטקעגן דעם נ' שער הקדושה, וואס איז אמונה, און אז די ספיקות וואס ער שיקט פאר משיח'ס צייטן דארף מען איגנארירן און נישט מיט זיי זיך אמפערן.

נאך א קורצע ווארענונג וועגן תולעים אין עסנווארג אין די זומער טעג, גייט דער משגיח איבער צו שבועות, דער פופציגסטער טאג. דער אייבערשטער האט ארויסגענומען די אידן פון מצרים פון די מ"ט שערי טומאה פונקט פאר זיי וואלטן אריינגעפאלן אין דעם נ' שער, און ווייל אלעס אין דער בריאה איז זה לעומת זה, שטייען די פופציג שערי טומאה אנטקעגן די פופציג שערי קדושה. די ערשטע מ"ט זענען מדות, יעדע מיט א פאלק וואס איז איר כלי, ווי ער ווייזט מיט חסד און גבורה און מיט דעם חלום פונעם אור החיים; דער נ' שער איז דעת: אין קדושה אמונה, אין טומאה אפיקורסות, וואס זיין כח איז עמלק, בגימטריא ספק. ער ברענגט דעם אור החיים אז פאר משיח פאלן אידן אריין אין דעם שער, און שילדערט די ספיקות וואס פייניגן אפילו מאמינים. ער ערקלערט אז זיי זענען נישט קיין שכל'דיגע מחשבות, ממילא דארף מען זיי איגנארירן און אוועקטרייבן, און דאס איז א קיום פון ולא תתורו. ער ענדיגט מיט דער מעשה פון ר' מענדל וויטעבסקער און די מזיקים.

ענינים: ספיקות אין אמונה און עמלק · קדושה און קליפה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט