נשים

Marriage - a Union of קדושה and נצחיות

פרטים: תשס"ז (2006–07) ענגליש 35 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון פרשת חיי שרה ווייזט דער משגיח אז א אידישע חתונה איז א פאראייניגונג פון קדושה און נצחיות, און אז א אידישע שטוב, איר לבוש און איר מיה פאר חסד זענען א המשך פונעם בית המקדש.

דער משגיח הייבט אן מיט ערקלערן פארוואס ער רעדט אויף ענגליש, מיט דעם משל פונעם חזון איש אז דער פראנט פון דער מלחמה רוקט זיך, און מיט דעם אז די תורה איז מבואר געווארן אין שבעים לשון. דערנאך פרעגט ער פארוואס א סדרה וואס הייבט אן מיט שרה'ס פטירה הייסט חיי שרה, און פארוואס דער כ"ף אין "ולבכותה" איז קליין. זיין תירוץ: א אידישער שידוך איז באשטימט פאר די געבורט, עס איז א צוריק-פאראייניגונג פון נשמות, און דער טויט מאכט עס נישט בטל. אברהם אבינו האט צוגעגרייט די מערת המכפלה ווי א שטוב וואו זיי בלייבן צוזאמען, ממילא לעבט שרה ווייטער אלס זיין ווייב. אין א פערזענליכן ווארט דאנקט ער דעם עולם פאר דער דירה וואס זיי האבן אים צוגעגרייט, וועמענס נשמה איז די אהבה וואס מ'האט אריינגעלייגט, אזוי ווי ביים בית המקדש. דורך תהלים קכ"ח און רב הירש לערנט ער אז יעדע אידישע שטוב איז א המשך פון ציון, מיט א לבוש-סדר ווי די כהנים. ער ענדיגט מיט רבקה'ס חסד און צוויי מעשיות אז מיה פאר חסד פטרט א מענטש פון אנדערע מיה.

ענינים: א אידישע שטוב און שלום בית · שידוכים און חתונה · חיי שרה און מערת המכפלה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט