Mashiach
פרטים: תשע"ה (2014–15) ענגליש 38 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די צייטן וואס צדיקים האבן געגעבן אויף משיח זענען געווען אמת'ע עתים, ער ברענגט דעם בעל התניא'ס רמז אויף תשע"ה אינעם פסוק פון די ווים לעמודים, און ער פארבינדט דעם פעלנדיקן וי"ו אין די קאפיטלעך תהלים על סדר א"ב מיט די אידן וואס זענען אינדרויסן פונעם מחנה, וואס דער אויבערשטער פירט צוריק.
דער משגיח רעדט פאר ראש השנה, און ער דערמאנט אז צדיקים אין אלע דורות האבן געגעבן צייטן ווען משיח וועט קומען. ער פרעגט פארוואס רבינא און רב אשי האבן אריינגעשטעלט אין גמרא א צייט וואס איז שוין לאנג פארביי. דער תירוץ איז אז יעדע אזא צייט איז טאקע געווען אן "אחישנה", גרייט פאר דער גאולה, נאר איינער האט עס קאליע געמאכט; דער לעצטער "בעתה" איז באשטימט און קיינער ווייסט נישט ווען. דערנאך דערציילט ער ווי דער בעל התניא האט געליינט "האלף" אינעם פסוק פון די ווים ווי ה' אלף, א רמז אויף תשע"ה. ער פרעגט פארוואס עס פעלט דער וי"ו אין די קאפיטלעך תהלים על סדר א"ב און א פ"א קומט אויף זיין ארט. ער ענטפערט אז די איבעריקע אידן, וועמענס מחצית השקל איז געגאנגען אויף די ווים וואס שטעקן ארויס פונעם משכן, זענען די אידן אינדרויסן פונעם מחנה, ווי שבט דן וואס עמלק האט באפאלן און די לעצטע פסוקים פון דער תורה; דער אויבערשטער פארלאזט זיי נישט, און "פודה ה'" ברענגט זיי צוריק. צום סוף זאגט ער אז אונזער דור איז ביים סוף, און יעדע קליינע עבודה איז חשוב.
ענינים: די צייט פון דער גאולה און דער קץ · תהלים