Waiting for Miriam in the Desert and the Hidden Treasure of ט' באב

פרטים: בהעלותך תשס"ד (2003–04) ענגליש 50 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס דאס ווארטן אויף מרים, וואס האט גורם געווען אז די מרגלים זענען צוריקגעקומען תשעה באב, איז ענדליך געווען א שכר: תשעה באב איז א מועד מיט א פארבארגענעם גוטן שורש, דער טאג וואס משיח ווערט געבוירן.

דער משגיח עפנט מיטן פסוק אז דער עולם איז נישט געפארן ביז מרים איז צוריקגעקומען, און ברענגט פונעם סאטמארער רב אז צוליב די זיבן טעג זענען די מרגלים צוריקגעקומען תשעה באב, א טאג פון א שלעכטן מזל. ער ווייזט אן א קייט פון לשון הרע, פון מרים צו די מרגלים ביז ביידע חורבנות, און זעט די באוועגונג פון שמירת הלשון אין די לעצטע יארן ווי א סימן פון דער גאולה. דערנאך פרעגט ער פארוואס דווקא מרים, א צדקת, זאל זיין די סיבה, און ער פארגלייכט עס צו דעם טאג וואס משה רבינו האט צוגעלייגט ביי מתן תורה, וואס האט געברענגט אז די לוחות זענען צובראכן געווארן שבעה עשר בתמוז. ער ערקלערט אז תשעה באב איז א מועד וואס איז פארזויערט געווארן, וואס וועט ווערן דער גרעסטער יום טוב, דער טאג וואס משיח ווערט געבוירן. טעג, אזוי ווי מענטשן, האבן צדיקים און רשעים, און א פארבארגענעם שורש. צום סוף ערקלערט ער אז דאס ווארטן אויף מרים האט אריינגעשטעלט די עבירה פון די מרגלים אויף תשעה באב, וואס זיין פארבארגענע גוטס האט זיי געגעבן א האפענונג פון תיקון.

ענינים: תשעה באב · די מרגלים · דער בית המקדש און דער חורבן · דער באהאלטענער שורש פון משיח

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט