טומאת יולדת and the ענין of אליהו (Connection to ניסן)
פרטים: תזריע מצורע תש"ס (1999–2000) ענגליש 50 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז די טומאה פון א יולדת קומט פונעם אויסליידיגן פון קדושה, און אז דער ברית, דורך אליהו הנביא, שניידט אפ די טומאה, און ער בינדט עס צו חודש ניסן, דער חודש פון חסד און פון אליהו.
דער משגיח פרעגט פארוואס ווערט א פרוי טמא דורכן געבוירן א קינד, ווען זי האט ניין חדשים געטראגן אין זיך א בית המדרש, וואו א מלאך לערנט מיט'ן קינד תורה. ער ברענגט דעם אור החיים'ס תירוץ פארוואס דער גוף פון א איד איז מטמא באוהל און פון א גוי נישט: די טומאה קומט זיך צו וואו קדושה איז ארויס, אזוי ווי פליגן ביי א אויסגעליידיגטן כלי פון האניג. אזוי אויך די מוטער, ווען די קדושה פונעם קינד גייט ארויס פון איר. ווייל די תורה ביי א מיידל איז א נידעריגערע מדריגה, פרעגט ער פארוואס איז א נקבה פערצן טעג און א זכר נאר זיבן, און ער ענטפערט אז ביים ברית קומט אליהו הנביא, און די מוטער, א קרובה וואס האט א חלק אין דער שמחה, ווערט איר טומאה אפגעשניטן. דערנאך בינדט ער עס צו ניסן: אין א שנה מעוברת ליינט מען תזריע דער ערשטער אין ניסן, דער חודש פון אליהו, פון חסד און פון יובל, און ער ענדיגט מיט'ן חוזה פון לובלין'ס העפט, אז די ערשטע צוועלף טעג פון ניסן באשטימען דאס גאנצע יאר.
ענינים: טומאה, טהרה און מקוה · חודש ניסן · אליהו הנביא ביי דער ברית · ברית מילה