ישמעאל's Occupation of ארץ ישראל In our times

פרטים: וירא תשס"ב (2001–02) ענגליש 53 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט דעם ויכוח צווישן יצחק און ישמעאל וואס איז געווען פאר דער עקידה: כלל ישראל עקזיסטירט דורך א נס און איז געבינדן צום אייבערשטן מיט אן אהבה העכער פון שכל, בשעת ישמעאל, דער פרא אדם וואס קעמפט היינט קעגן אידן, איז מוסר נפש נאר פאר זיינע אייגענע תאוות.

דער משגיח עפנט מיט רש"י ביי דער עקידה: ישמעאל האט זיך באריימט אז ער האט געמאכט א מילה ווען ער איז געווען דרייצן יאר, און יצחק האט געענטפערט אז ער איז גרייט אוועקצוגעבן אלע זיינע אברים פארן אייבערשטן. דער ויכוח, זאגט ער, איז דער זריעה פון דער היינטיגער מלחמה צווישן ישמעאל און אידן, און ווען ישמעאל וועט פאלן וועט משיח בן דוד קומען פון יצחק. ווייל יצחק איז געבוירן געווארן דורך א נס, איז דער קיום פון כלל ישראל א נס, וואס מ'זעט ביי א קליין ארץ ישראל ארומגערינגלט מיט אראבער, דער פרא אדם וואס גייט נישט מיט שכל. ער מאכט א חילוק צווישן אן אהבה שכליית און אן אהבה עצמית ווי א טאטע צו א זון, און זאגט אז דערפאר האבן אפילו רשעים מוסר נפש געווען און זיך נישט געשמדט, ווי די מעשה מיט די צוויי גנבים פונעם שפאלער זיידע. די עקידה איז געווען דער גרעסטער נסיון ווייל זי האט צעבראכן אברהם אבינו'ס גאנצע שאיפה, נישט ווי מסירות נפש פאר אן אידעאל אדער, ביי די אראבער וואס רייסן זיך אויף, פאר תאוה. מילה ביי אכט טעג און די עקידה ווייזן ביידע א קשר העכער פון שכל, און דערפאר דערמאנען אידן די עקידה ווען זיי בעטן רחמים.

ענינים: עקידת יצחק · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · די גלותן און די מלכיות · מסירת נפש

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט