העשרה מאמרות' שמהם נשתלשלו העולמות' הם עשרה כוחות שעל ידיהם הקב"ה נתגלה לנו בהם. ביאור חב"ד חג"ת נהי"ם.

פרטים: פרק ג ענגליש 55 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויפן אנהייב פון תניא פרק ג ערקלערט דער משגיח אז די עשרה מאמרות פון בריאת העולם זענען די צען ספירות דורך וואס דער אויבערשטער אנטפלעקט זיך, און אז א מענטש טראגט זיי אין זיך אלס שכל (חב"ד) און זיבן מדות (חג"ת נהי"ם).

דער משגיח לערנט דעם אנהייב פון תניא פרק ג, אז יעדע מדרגה פון נפש, רוח און נשמה איז כלול פון צען בחינות אקעגן די צען ספירות. ער הייבט אן מיט די עשרה מאמרות פון דער משנה און מיט דער קשיא פון דער גמרא אז מ'געפינט נאר ניין, און ערקלערט אז די צען זענען צען כוחות, די ספירות, דורך וואס דער אויבערשטער וואס איז אין סוף באווייזט זיך צו אונז, אראפגעלאזט דורך די עולמות אזוי ווי מ'קוקט אויף דער זון דורך פינצטערע גלעזער. דער מענטש, באשאפן בצלם אלקים, האט אלע צען אין זיך, נאר ביי אים הייסן זיי נישט ספירות נאר חב"ד און זיבן מדות. ער טייטשט חסד אלס געבן און זיך אויסשפרייטן, גבורה אלס יראה און זיך איינהאלטן, תפארת אלס א נייע הרמוניע, נצח און הוד אלס צוויי וועגן ווי אזוי זיך צו האלטן, און יסוד אלס דער כח צו באשאפן. ער פארבינדט די זיבן מדות מיט ניגון, מיט די זיבן טעג פון בריאה און מיט שבת, שטעלט אקעגן דעם דרך פון חב"ד מיט שכל צום דרך פון אנדערע חסידים מיט די מדות, און ווייזט אז די זיבן מדות קענען זיין סיי לטוב סיי למוטב, נישט אזוי ווי די אויבערשטע דריי.

ענינים: די ספירות · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח)

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט