An Explanation of the Medrash on these Pesukim

ה' למבול ישב... יברך את עמו בשלום

פרטים: ענגליש 41 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט די גמרא וואס רש"י ברענגט אויף די לעצטע פסוקים פון מזמור לדוד, אז די אומות העולם האבן מורא געהאט פון א נייעם מבול ביי מתן תורה, און ווייזט ארויס אז די פנימיות פון וואסער איז תורה, און אז דאס גאנצע רעשן פון הקב"ה אין דער היסטאריע איז נאר פאר כלל ישראל.

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אין זבחים וואס רש"י ברענגט אויף "ה' למבול ישב": ביי מתן תורה האבן די אומות העולם, וואס זענען געווען גרויסע חכמים אין חכמת המזלות, געזען אז די הימלען שטייען ווי ביים מבול, און זענען געלאפן צו בלעם, און ער האט זיי געזאגט אז הקב"ה גיט די תורה פאר זיין פאלק. כדי דאס צו פארשטיין לערנט ער אז יעדע זאך האט א גוף און א נשמה, דער דבר ה' וואס באשאפט זי יעדן מאמענט; די נשמה פון רעגן איז תורה, און דערפאר בעטן אידן גשם אויף שמיני עצרת, דער טאג פון נשמה. דער דור המבול האט נישט געוואלט מקבל זיין די תורה וואס נח, די נשמה פון משה, האט געדארפט געבן, און זיי האבן באקומען די חיצוניות פון וואסער, דעם מבול; כלל ישראל האט באקומען די פנימיות אין די פערציג טעג ביי סיני. ער פארבינדט "בשלום" מיט דעם אות שי"ן און מיט שבת, דער טאג פון תורה. לויט דעם רד"ק איז דער קאפיטל וועגן הקב"ה וואס רעשט אויף די אומות פאר משיח, און ער ענדיגט מיט דעם זוהר אויף דער אילה און דעם נחש: די יסורים פונעם גלות וועלן ברענגען די לידה פון משיח.

ענינים: מתן תורה ביי הר סיני · נח און דער מבול · דער כח און די מעלה פון תורה · שמיני עצרת און שמחת תורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט