A Time for הודאה

פרטים: חנוכה תשס"ט (2008–09) ענגליש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז חנוכה, די צייט פון הודאה, איז א צייט פון ברכה וואס מיינט הוספה, פארבונדן מיט יוסף, מיטן צאל זעקס און מיט פרשת תולדות, און ער רופט צו אמת'דיגע הודאה און תפילה פאר כלל ישראל אין די געפערליכע צייטן.

אנקניפנדיג אין מזמור לתודה, רופט דער משגיח חנוכה דעם זמן פון הודאה, וואס איז איינגעשטעלט געווארן פאר הלל און הודאה, און ער טייטשט אז הודאה איז דאס געפיל אז מ'באקומט מער ווי מ'קומט, אזוי ווי לאה ביי יהודה'ס געבורט. נאך די מעשה פונעם מגיד פון מעזריטש מיטן בעל התניא, אז יעדע סדרה איז שייך צו איר וואך, ערקלערט ער אז די מצוה פון חנוכה וואקסט פון נאכט צו נאכט, און דאס איז ברכה, הוספה, אזוי ווי די אותיות פונעם ווארט ברכה ווייזן. יוסף, וואס זיין נאמען מיינט הוספה, איז דער זעקסטער און איז די ברכה; תולדות איז די זעקסטע סדרה, פול מיט ברכה, און יון איז הוספה אין טומאה. דערנאך רעדט דער משגיח וועגן די נסים פון יעדן טאג אין מודים און מזמור לתודה, די קרבנות פון קין און הבל, די סכנה פון אידן אין ארץ ישראל און איבעראל, און דעם חיוב פון תפילה, זכותים און תשובה, ווייל חנוכה איז א זמן פון ישועות.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · דער נס חנוכה און די יוונים · יוסף און זיינע ברידער

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט