An Explanation of ניטל and the Month of טבת
פרטים: חודש טבת תשס"ד (2003–04) ענגליש 54 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פארוואס טבת, און נישט אדר, איז דער שווערסטער חודש פון יאר, וואס עס שטעקט הינטער דעם מנהג פון ניטל, און אז די רפואה אויף דעם חושך פון דעם גלות איז זיך נאענט האלטן צו א צדיק.
דער משגיח עפנט מיט דעם וואס די ספרים זאגן אז טבת איז א שווערער חודש, און פרעגט פארוואס, ווען אדר, דער לעצטער חודש, דארף זיין דער נידעריגסטער. ביי אדר ברענגט די נידעריגקייט אליין די ישועה, אזוי ווי די מלכה וואס דער מלך הייבט אליין אויף; דער רמב"ן אויף האזינו לערנט אז די גאולה הענגט נישט אין תשובה. אין טבת איז די לענגסטע נאכט, די תקופה, וואס די גוים האבן געמאכט פאר א יום טוב שוין פון אדם הראשון'ס צייטן; דאס איז דער שורש פון ניטל, ווען אידן לערנען נישט. ער רעדט וועגן די צוויי חשבונות פון דער תקופה, דעם גרעגאריאנישן לוח, יוסף מיט אשת פוטיפר, אונקלוס, דעם חפץ חיים און דעם חתם סופר. טבת, דער אנהייב פונעם לעצטן דגל, טראגט אין זיך דעם כח פונעם סוף. יעקב וואס גייט אראפ אין גלות "במראות הלילה" איז אונזער דור, וואס איז טייער ביים אייבערשטן. עשרה בטבת ווייזט ווי נאענטקייט צו רשעות פארדארבט; די עצה איז נאענטקייט צו א צדיק.
ענינים: חודש טבת און עשרה בטבת · התקשרות צו צדיקים און אמונת חכמים · גלות אלס הכנה צו גאולה