The מדה of הוד and its Connection to רשב”י

פרטים: ל”ג בעומר תשנ"ו (1995–96) ענגליש 57 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס ל"ג בעומר, הוד שבהוד און דער טאג פון רבי שמעון בר יוחאי, געהערט צו יעדן איד: רשב"י, דער כהן גדול פון די סתרי תורה, האט מגלה געווען אז יעדער איד טראגט א באהאלטענע נקודה אין וועלכע ער קען נישט ערזעצט ווערן.

דער משגיח נעמט זיך מסביר צו זיין דעם בני יששכר, אז אזוי ווי דער אייבערשטער איז פאר אלעמען, אזוי איז רבי שמעון בר יוחאי און ל"ג בעומר פאר אלעמען, אפילו פאר די פחותים. הוד, די פינפטע מדה, מיינט הכנעה און איז דאס בית המקדש; ל"ג בעומר, הוד שבהוד, איז דער קודש הקדשים, א מקום וואס איז העכער זמן, מקום און טבע, און רשב"י, וואס האט מגלה געווען די סתרי תורה, איז דער כהן גדול נאך דעם חורבן, וואס אבילות רירט אים נישט אן. די תלמידים פון רבי עקיבא האבן זיך נישט נוהג כבוד געווען, ווייל זיי האבן נישט געזען אז יעדער איד, אזוי ווי יעדער אות אין ספר תורה, האט א באהאלטענע נקודה אין וועלכע מ'קען אים נישט ערזעצן. דער משגיח פארבינדט דאס מיט צוזאמשטעלן סדרות אין צייטן פון אחדות, מיט מעשיות פונעם סאטמארער רב און פונעם אריז"ל אין מירון, מיט פורים וואס איז אויך הוד, און מיט דעם ל"ג'סטן אות פון ברוך שם און שמע.

ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · די מעלה פון יעדן איד · ספירת העומר

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט