The Great קדושה of the מצה

פרטים: פסח תשס"ח (2007–08) ענגליש 39 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פסח, דער יום טוב פון אברהם אבינו, איז דער יסוד פון אמונה, און אז די מצה, די "מיכלא דמהימנותא", טראגט אין זיך די גאנצע קדושה פון שם הוי"ה וואס מיט איר זענען אידן ארויס פון מצרים.

דער משגיח עפנט מיט ברכת החמה, וואס וועט אויספאלן דאס קומענדיגע יאר ערב פסח, און מיט דער מחלוקת צי די וועלט איז באשאפן געווארן אין תשרי אדער אין ניסן: תשרי איז דין און מחשבה, ניסן איז חסד און מעשה, דער חודש וואו אלעס ווערט באנייט. דערנאך שטעלט ער אוועק די דריי רגלים אקעגן די אבות און ווייזט אז פסח געהערט צו אברהם אבינו, דער אנהייב פון כלל ישראל און פון אמונה; נאר פסח האט כרת, ווייל פסח איז דער קשר מיט'ן אייבערשטן. דער זוהר רופט די מצה מיכלא דמהימנותא, און דורך עסן זי ווערט די אמונה א טייל פונעם איד. מיט די מאכלים פון חיות און פון מענטשן ווייזט ער אז ברויט נעמט אריין די גאנצע בריאה, אז לחם איז דריי מאל שם הוי"ה און מצה דריי מאל דעם מילוי. צום סוף מאנט ער אכטונג צו געבן אויף מצה און אויף חמץ, וואס דער זוהר רופט דעם יצר הרע.

ענינים: מצה, מיכלא דמהימנותא · אברהם אבינו

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט