The Love of Hashem to Even the Lowest Jew
פרטים: פורים תשנ"ב (1991–92) ענגליש 32 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ווייזט פון עמלק, פון המן און פון די ווי העמודים אינעם משכן אז דער רבונו של עולם פארגעסט קיינמאל נישט אפילו דעם ווייטסטן איד, און אז פורים איז דער יום טוב פון די אפגעשטויסענע.
דער משגיח פרעגט ווי אזוי עמלק האט זיך געוואגט צו באפאלן כלל ישראל וואס זענען געווען ארומגענומען מיט די ענני הכבוד, און ענטפערט אז ער האט נאר אטאקירט די פון שבט דן וואס די וואלקנס האבן ארויסגעשפיגן ווייל זיי האבן געטראגן דעם פסל מיכה. ווייל עמלק האט אנגעריבן די זינדיגע אידן, איז די מלחמה פון השם מיט עמלק פון דור צו דור, און דאס ווייזט ווי שטארק דער אייבערשטער האט ליב אפילו א געפאלענעם איד. המן האט געמאכט דעם זעלבן טעות: ער האט געזען די עבירות פון די אידן אין די צייטן פון אחשורוש און געמיינט אז דער רבונו של עולם קוקט שוין נישט אויף זיי. דערנאך ערקלערט ער אז דאס זילבער פון די אלף ושבע מאות וחמשה ושבעים איז געווארן די ווי העמודים, וואס שטייען ארויס פונעם משכן און זענען א סימן אויף די אפגעשטויסענע אידן; משה רבינו האט זיי פארגעסן, און די נשמה פון רבי עקיבא, דער "עקב", האט אים דערמאנט. המן האט נישט באצאלט קיין שקלים קעגן די אידן, און די גזירה האט זיך אויסגעדרייט אויף אים. דערפאר איז פורים א נחמה פאר דעם פשוטסטן איד. אדר, דער סוף פונעם גלות, און אדר שני וואס איז אינדרויסן פון די צוועלף צירופים, זענען א צייט פון תשובה, און די תשובה פון א בן תורה הייבט אויף גאנץ כלל ישראל.
ענינים: די מעלה פון יעדן איד · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · ספיקות אין אמונה און עמלק · פורים