Recreating the World through מלכיות זכרונות שופרות; תקיעת שופר

פרטים: ראש השנה תשס"ו (2005–06) ענגליש 36 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יעדן ראש השנה ווערט באמת איבערגעחזרט די בריאה פון אדם און פון דער וועלט, און דורך דעם שופר און די פסוקים פון מלכיות זכרונות שופרות קערט זיך יעדער איד צוריק צו זיין ריינעם שורש און ווערט א שותף אין באשאפן די וועלט פון ניי.

דער משגיח עפנט מיט דעם פסוק "ויפח באפיו נשמת חיים": בלאזן קומט פון דעם מענטשנס אינעווייניגסטע, מער ווי רעדן. ווייל "שנה" מיינט א חזרה, גלייכט ער דאס יאר צו א קארטל-ראד וואס דרייט זיך: ווען ראש השנה קומט צוריק, ווערט אדם הראשון פון ניי באשאפן, און מיט'ן שופר בלאזן מיר צוריק דעם הויך צום רבונו של עולם. אזוי ווי ביי דער ערשטער בריאה, טענה'ן מלאכים יעדעס יאר צי דער מענטש זאל ווערן באשאפן. אבער יעדער איד האט א באהאלטענע נקודה וואס וויל טון דעם רצון השם, ווי דער רמב"ם ערקלערט ביי "כופין אותו עד שיאמר רוצה אני". די נקודה איז די מדרגה פון "בראשית", דער ערשטער פון די צען מאמרות, וואס איז העכער פון דיבור; פון דארט קומט די כפרה פון יום כיפור, און דער שופר רעדט פון דארט צום אייבערשטן אן ווערטער. דער אייבערשטער מאכט יעדן איד פאר א שותף אין באשאפן זיין חלק פון דער וועלט דורך די צען פסוקים פון מלכיות זכרונות שופרות. צום סוף איז דער שופר דער קול פון צוריקקערן, אזוי ווי דער יובל.

ענינים: ראש השנה · אדם הראשון און גן עדן · מעשה בראשית און די נפלאות הבריאה · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט