Side 1: Every Jew is an אות & a מצוה Side 2: מתן תורה - The Foundation of Emunah

פרטים: שבועות תשנ"ט (1998–99), תש"ס (1999–2000) ענגליש 1 שעה 12 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח שטעלט אוועק שבועות אלס א יובל פון צוריקקערן, ווען יעדער איד קערט זיך אום צו זיין אות און זיין מצוה אין דער תורה, און ער ווייזט אז מתן תורה, וואס א גאנץ פאלק האט געזען, איז דער יסוד פון אמונה וואס מ'לעבט איבער יעדעס יאר.

אינעם ערשטן שמועס גייט דער משגיח צו צו שבועות דורך דעם דין פון יובל, צוריקקערן. דער עבד עברי וואס איז ארויסגעריסן געווארן פון דער משפחה פון כלל ישראל קערט זיך אום ביים יובל צו זיין משפחה און צו זיין נחלה אין ארץ ישראל; אזוי אויך איז יעדער איד איינע פון די 600,000 אותיות פון ספר תורה און איז געווארצלט אין איינע פון די תרי"ג מצוות, און שבועות, דער פופציגסטער טאג, איז א קליינער יובל ווען ער קערט זיך אום צו זיין אות און זיין מצוה. ער ווייזט דעם דין פון צוריקקערן אין דער טבע, ביי א גר, און ביי רות און יתרו, רופט צו תפילה פון הארצן אויף תורה, און דערציילט ווי דער זון פונעם צאנזער רב האט געזען מתן תורה פון ניי. אינעם צווייטן שמועס לערנט ער די פסוקים פון ואתחנן און יתרו: א גאנץ פאלק האט געהערט ווי דער אויבערשטער רעדט, וואס קיין שום אנדער רעליגיע קען נישט זאגן, און דאס איז איבערגעגעבן געווארן אן אן איבעררייס, ממילא ווייסט א איד פון מתן תורה און גלייבט נישט בלויז. דאס חזר'ט זיך איבער יעדן שבועות, און ער מוטיגט צו דאווענען און הערן קריאת התורה מיט פולע כוונה.

ענינים: מתן תורה ביי הר סיני · תורה מן השמים און די מסורה · דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט · יסודי האמונה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט