Fulfilling the Destiny of כלל ישראל - to Return to their Roots - the אבות
פרטים: שבועות תשס"ד (2003–04) ענגליש 48 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז יובל, שבועות און די לעצטע גאולה מיינען אלע א צוריקקער פון כלל ישראל צו זייער שורש, צו דער מדרגה פון די אבות, און אז יעדער איד, אפילו דער נידריגסטער, טראגט אין זיך א באהאלטענע נקודה וואס וועט אמאל צוריקגעברענגט ווערן.
דער משגיח עפנט מיט דעם רמב"ן אז די גאולה פון מצרים איז ערשט געווען פולשטענדיג ביי הר סיני, ווען אידן זענען צוריקגעקומען צו דער מדרגה פון די אבות, און דאס רופט ער יובל. שבת און שמיטה זענען א צוריקקער וואס מען קען אפזאגן; יום כיפור און יובל ציען יעדן צוריק. לויט רש"י'ס קשיא, מה ענין שמיטה אצל הר סיני, פארבינדט ער יובל מיטן פופציגסטן טאג, שבועות, און מיט דער פופציגסטער מדרגה, וואס איז באהאלטן, ווי מען זעט פון "הוצאתי אותם" אין דריטן פערזאן און פונעם לעצטן ווארט פון אנא בכח, "תעלומות". דערנאך פרעגט ער פארוואס די קדושה פון יוסף און שרח האט באשיצט גאנץ כלל ישראל אבער נישט שלומית בת דברי, וועמענס זון דער אריז"ל זאגט איז געווען יש"ו. דער זון האט געדארפט די פופציגסטע מדרגה; פונדעסטוועגן האט אפילו ער א גוטע נקודה, ווי די גמרא ווייזט. דער משגיח פארבינדט יובל מיט השבת אבידה, מיט רות'ס צוריקקומען, מיט רחל אמנו אין בית לחם מיט א מעשה, און מיט דער נקודה אין יעדן איד וואס קען קיינמאל נישט פארווישט ווערן.
ענינים: שבועות און מתן תורה · שמיטה און יובל · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד