Rectifying the Months of תמוז and אב (connection to פרשת שלח)

פרטים: תמוז תשס"ד (2003–04) ענגליש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז תמוז און אב, די חדשים פון די מרגלים און פון מדת הדין, דארפן איבערגעדרייט ווערן, דורך שמירת עינים און דורך געדענקען אז יעדער איד איז א שליח פון השם יתברך.

דער משגיח עפנט מיט דעם צירוף פון חודש תמוז, וואס קומט פון המנ'ס ווערטער "וכל זה איננו שוה לי": ער איז אינגאנצן צוריקגעדרייט און פון די סוף אותיות, און דאס ווייזט אז תמוז איז דער שווערסטער חודש, א חודש פון מדת הדין. ווייל ער קומט פון דער מגילה פון "ונהפוך הוא", איז די עבודה אים איבערצודרייען, און כ"ג סיון, דער טאג פון די גוטע בשורה אין דער מגילה, פאלט היי יאר אויף דעם שבת מברכים תמוז. ער רירט אן חלה און נסכים אין פרשת שלח אלס דאס צוריקקומען פון דער כלה, און דערנאך ערקלערט ער די מרגלים: זיי זענען געגאנגען אין טעג פון דין, און דאס וואס מ'האט געווארט אויף מרים האט זיי צוריקגעברענגט אויף תשעה באב, וואס האט אין זיך די געבורט פון משיח. תמוז און אב זענען די צוויי אויגן; די מרגלים האבן פוגם געווען אין ראיה, דערפאר זענען די חדשים פול מיט נסיונות פון די אויגן. צום סוף זאגט ער אז יעדער איז א שליח פון רבונו של עולם, און א מענטשנס נאמען איז זיין שליחות; די זומער וואקאציע דארף מען נוצן צו זען השם יתברך אין דער בריאה.

ענינים: די חדשים תמוז און אב · די מרגלים · דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט · שמירת עינים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט