The Avodah of the Day - Connect Yourself to the Essence of Your נשמה

פרטים: יו”כ תשס"ב (2001–02) ענגליש 36 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יום כיפור איז די פערציגסטע און אינעווייניגסטע מדריגה פון דער אידישער נשמה, די יחידה, וואו יעדער איד וויל באמת דינען דעם אייבערשטן און אלע אידן זענען איינס, און דערמיט איז ער מסביר פארוואס פיוס, מלקות און טבילה ערב יום כיפור שטייען אין איין סימן אין שולחן ערוך.

דער משגיח פרעגט פארוואס דער שולחן ערוך שטעלט צוזאמען אין איין סימן דריי זאכן פון ערב יום כיפור: מפייס זיין יעדן וואס מ'האט אים וויי געטון, מלקות, און טבילה אין מקוה. ער ברענגט דעם נועם אלימלך אז ס'איז דא אן עולם פון כלל ישראל, די מדריגה פון יחידה, וואו אלע נשמות זענען צוזאמענגעשמאלצן און קיין פגם רירט נישט אן. דערנאך ברענגט ער דעם רמב"ן אז די פערציג מלקות זענען קעגן די פערציג טעג פון יצירת הולד, און פרעגט פארוואס מ'גיט נאר ניין און דרייסיג; ער ענטפערט מיט דעם רמב"ם ביי כופין אותו עד שיאמר רוצה אני: די אינעווייניגסטע פערציגסטע מדריגה האט קיינמאל נישט געזינדיגט. די פערציג טעג פון ראש חודש אלול פורעמען דאס יאר, און יום כיפור, דער פערציגסטער טאג, ברענגט ארויף די יחידה. יום כיפור איז אויך די מקוה פון כלל ישראל. צום סוף ברענגט ער דעם מדרש פון דעם שניידער וואס האט באצאלט צוועלף דינרים פאר א פיש, א ווייזונג פון אהבת השם וואס ברענגט מחילה.

ענינים: יום כיפור · אהבת ישראל און אחדות · די מדריגות און דער שורש פון דער נשמה · דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט