bachurim ki sisa
פרטים: כי תשא תשע"ג (2012–13) אידיש 36 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
ביים אנהייבן דעם ערשטן פרק תניא פאר בחורים ערקלערט דער משגיח אז יעדער איד האט צוויי נפשות, איינע פון קדושה און איינע פון קליפה, און די מלחמה צווישן זיי א גאנץ לעבן איז דער תכלית פארוואס מען איז אראפגעקומען אויף דער וועלט.
דער משגיח עפנט מיט דעם וואס דער בעל התניא ברענגט פונעם אריז"ל, אז יעדער איד האט צוויי נפשות: איינע פון קדושה און איינע פון קליפה, און קליפה מיינט א שאלעכץ, אזוי ווי ביי א נוס. ווען עס קומען פרעמדע מחשבות ביים דאווענען מיינט עס נישט אז עפעס איז נישט גוט מיט דעם מענטש; דאס קומט פונעם צווייטן נפש, און צוליב די מלחמה קעגן אים זענען די נשמות, וואס האבן געזונגען מיט די מלאכים, אראפגעשיקט געווארן. נאר זעלטענע צדיקים ענדיגן די מלחמה. דערנאך שילדערט ער די פיר קליפות קעגן די פיר אותיות פון שם הוי"ה, מיט א רויז צווישן דערנער און מיט א וואלנאט מיט פיר שאלעכצן, און ער פארבינדט עס מיט "אל גנת אגוז ירדתי" און מיט דעם מראה פון יחזקאל, וואו די פערטע, נוגה, איז א ליכטיגקייט וואס גייט דורך א מחיצה, אזוי ווי דורך א פענסטער-שאטן. דער גוף און דער יצר פון א איד קומען פון נוגה און מען קען זיי דערהייבן, בפרט דורך עסן לשם שמים. צום סוף לערנט ער דעם לשון פונעם תניא: די צוויי נפשות פון רבי חיים וויטאל, די סטרא אחרא ווי די אנדערע זייט פון א פעלד מיט א וואנט, דער נפש הבהמית אין בלוט, און די פיר יסודות.
ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · קדושה און קליפה · דער יצר הרע און נסיונות