bachurim chukas

פרטים: חקת תשע"ג (2012–13) אידיש 35 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים אנהייבן פרק ג אין תניא פאר בחורים, ערקלערט דער משגיח ווי אזוי א איד קען עסן בקדושה, און דערנאך לייגט ער אויס די עשר ספירות ווי צען כוחות אין א מענטש, פון חכמה און בינה ביז חסד, גבורה און תפארת.

דער משגיח חזר'ט איבער אז יעדער איד האט צוויי נפשות. די נפש הבהמית פון א גוי קומט פון די שלש קליפות הטמאות, דערפאר קען ער נאר מקריב זיין אן עולה, אבער די נפש הבהמית פון א איד קומט פון קליפת נוגה און מ'קען זי מהפך זיין צו קדושה: ער קען עסן לשם שמים און דאנקען השם יתברך אפילו פארן טעם. די העכערע מדריגה פון צדיקים וואס האבן בכלל נישט געשפירט קיין טעם ברענגט ער מיט א מעשה פונעם ישמח משה און זיין גבאי. דערנאך ערקלערט ער די נפש האלקית: נפש, רוח און נשמה, דאס הייסט עבודה מיט מעשה, דיבור און מחשבה, און ער הייבט אן פרק ג, אז יעדע איינע באשטייט פון צען בחינות. כדי דאס צו פארשטיין לייגט ער אויס די עשר ספירות מיט וואס דער אייבערשטער האט באשאפן די וועלט, און די צען כוחות וואס זענען אין דעם מענטש אקעגן זיי. חכמה איז א בליץ פון א געדאנק, בינה איז דער בנין אויף דעם, חסד איז אהבה און זיך אויסשפרייטן, גבורה איז זיך איינהאלטן, און תפארת איז א שיינע מישונג פון קאלירן. צום סוף רעדט ער וועגן דעם ליובאוויטשער רבי'ן, תשובה פאר משיח'ס צייטן, און א מעשה פון א ברכה וואס ער האט באקומען ביי אים.

ענינים: די ספירות · די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · עבודה בגשמיות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט