Erev Shabbos Pinchos

פרטים: פינחס תשע"א (2010–11) אידיש 18 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פנחס האט מקנא געווען אלס א פשוטער איד פון כלל ישראל און נישט העכער פון זיי, און ער זעט די זעלבע קדושת ישראל אין די טויזנטער אידן וואס האבן די וואך געזוכט א פארלוירן קינד; ער ענדיגט מיט אמונה אין דעם באהאלטענעם חשבון פון השם יתברך און מיט דער נחמה פון פרשת פנחס.

דער משגיח הייבט אן מיט פנחס: א כהן וואס הרג'עט א נפש ווערט פסול, און פונדעסטוועגן איז פנחס דורך זיין מעשה געווארן א נייער כהן. אהרן האט באקומען כהונה אלס מתנה, פנחס האט זי פארדינט דורך מכפר זיין אויף כלל ישראל. דאס ווארט "בתוכם" ווייזט אז ער האט זיך נישט געהייבן איבער כלל ישראל: ער האט געוואוסט אז ער קען פארלירן די כהונה, און האט עס געטאן נאר צוליב קידוש השם אלס א פשוטער איד פון כלל ישראל, און דערפאר האט משה רבינו, דער מנהיג, עס נישט געקענט טון. זמרי איז געווען א איד מיט א פרעמדן געוואוקס. אויך די וואך איז א איד נכשל געווארן, און טויזנטער פשוטע אידן פון בארא פארק און אנדערע ערטער האבן א גאנצע נאכט געזוכט א פארלוירן קינד, און געוויזן אז אידן זענען רחמנים ביישנים וגומלי חסדים. פרשת פנחס איז א נחמה פאר די דריי וואכן, און היי יאר קומט זי פאר זיי, מיט דער הפטרה פון אליהו. צום סוף זאגט דער משגיח אז דער חשבון פון די נשמות איז באהאלטן ביז משיח וועט קומען, ער לערנט דעם לאנגן אני מאמין וועגן השגחה, און רופט זיך מחזק צו זיין מיט שבת.

ענינים: בלק, בלעם און פנחס · די מעלה פון יעדן איד · צדקה, חסד און הכנסת אורחים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט