Lechaim tefila

פרטים: תשע"א (2010–11) אידיש 11 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח בעט די בחורים זיי זאלן מחזק זיין די תפילה פונעם בית המדרש אין א צייט וואס מ'דארף שרייען צום רבונו של עולם, און יעדן טאג דאנקען דעם אויבערשטן פארן זכות צו זיין אין ארץ ישראל.

דער משגיח דערמאנט אז דער בית המדרש איז געגרינדעט געווארן אויף תפילה: בחורים וואס האבן אין קעמפ געהאט סדרים אין תפילה, האבן עס געפעלט ווען זיי זענען צוריק געקומען צום זמן, און האבן געבעטן מ'זאל ממשיך זיין אין א שטיבל. ער ברענגט פונעם בעל התניא אין נאמען פונעם אריז"ל אז אין עקבתא דמשיחא איז דער עיקר עבודה די תפילה, און אז תפילה איז נישט קיין סתירה צו תורה; ווער עס דאוונט מיט א ביסל דביקות לערנט אנדערש א גאנצן טאג. מענטשן זענען מזלזל אין תפילה, ווי די גמרא זאגט אויף זאכן וואס שטייען ברומו של עולם. אזוי ווי אידן זענען ארויס פון מצרים דורך שרייען צום אויבערשטן, דארף מען היינט, ווען דער מצב אין ארץ ישראל און אין דער וועלט איז שווער, שרייען און בעטן רחמים, און דערפאר בעט ער מ'זאל קומען דאווענען צוזאמען. דערנאך בעט ער מ'זאל יעדן טאג אוועקגעבן א פאר מינוט צו דאנקען דעם אויבערשטן פארן זיין אין ארץ ישראל, דערציילט ווי אידן וואס זענען געווען געוואוינט צו שפייען אויף דער ערד האבן געמוזט לערנען צו שעצן די הייליגע ערד, און ענדיגט מיט תורה, תפילה, חסד און אחדות.

ענינים: דער כח פון תפילה · דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט