טעם של כפירה הוא rationalization

פרטים: אידיש 28 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז כפירה קומט נישט פונעם שכל נאר פון די באגערן פונעם הארץ: א מענטש וואס וויל נישט טראגן דעם עול פון דער תורה נארט זיך אליין אפ מיט לייקענען און מיט אויסגעטראכטע טעמים.

דער משגיח עפנט מיט א ווארט פון צדיקים, אז זיך אליין אפנארן איז ערגער ווי אפנארן יענעם, ווייל דער וואס נארט יענעם ווייסט כאטש דעם אמת. חז"ל לערנען "ולא תתורו אחרי לבבכם" אויף מינות: כפירה קומט פונעם לב, דער מקור פון די באגערן, נישט פונעם מח. די פסיכאלאגיע, א נייע חכמה, ברענגט צוויי אופנים פון דעם זיך-אפנארן. לייקענען: חיאל פון בית אל האט ווייטער געבויט יריחו כאטש זיינע קינדער זענען געשטארבן איינס נאכן אנדערן לויט דער קללה פון יהושע; דער פויגל באהאלט דעם קאפ אין זאמד; דער רויכער זאגט אז די סיגארעטן וועלן אים נישט שאטן. און "ראציאנאליזאציע": דער בעל גאוה טראכט אויס סברות צו באשיצן זיין גאוה, דער בחור שטעלט זיך אויס מיט טויזנט תירוצים, דער וואלף זאגט אז די וויינטרויבן זענען זויער. דאס, זאגט דער משגיח, איז דער סוד פונעם אפיקורס: דער רבונו של עולם איז קלאר צו זען, אבער די תורה איז פאר זיי צו שווער, דערפאר מאכן זיי זיך אייגענע טעאריעס וויאזוי די וועלט איז באשאפן געווארן, וואס בייטן זיך אלע פאר יאר. יעדער איד גלייבט טאקע; אלטע מענטשן טוען תשובה ווען די תאוות גייען אוועק, אבער די וואס זייער כח איז גאוה טוען אפט נישט תשובה.

ענינים: ספיקות אין אמונה און עמלק · דער יצר הרע און נסיונות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט