התבוננות בנפלאות התורה

פרטים: אידיש 26 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ווייזט אז אפילו אין א דור אן קלארע ניסים, איז די אומענדליכע עמקות פון דער תורה, וואס א קינד און דער גרעסטער גדול לערנען פון דעם זעלבן חומש און דער זעלבער גמרא, אליין א פלא וואס באווייזט אז זי איז מן השמים, און דער אויבערשטער אנטפלעקט זיך פאר דעם וואס עפנט די אויגן.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז אין עקבתא דמשיחא זעט מען שוין נישט די גרויסע ניסים וואס די פריערדיגע דורות האבן געזען, און דער נסיון פון היינטיגן דור איז צו גלייבן אפילו מ'זעט נישט. פונדעסטוועגן קען דער וואס איז זיך מתבונן אפילו היינט זען נפלאות, בפרט אין דער תורה, וואס דוד המלך האט געבעטן צו זען און האט זי אנגערופן זיסער פון האניק; דער וואס שפירט עס נישט איז ווי א קראנקער וואס באקלאגט זיך אויפן עסן. דערנאך שטעלט ער אוועק די ביכער פון א שולע-קינד, וואס מ'בייט יעדעס יאר, קעגן דעם חומש און דער גמרא וואס א קינד, א ראש ישיבה און די גדולי האחרונים לערנען, און יעדער זעט דארט נייע זאכן. דער תירוץ איז אז די תורה קומט פון דעם אין סוף און איז אליין אן א סוף, מיט די פיר שיכטן פון פרד"ס, בשעת א וועלטליך בוך ענדיגט זיך ביים בלאט. כדי דאס צו זען דארף דער אויבערשטער עפענען די אויגן, ווי ביי הגר און ביים פך שמן פון די חשמונאים. צום סוף: ווי אברהם אבינו וואס האט דערקענט דעם בעל הבירה, וועט דער וואס שטארקט זיך אין אמונה זען די נפלאות פונעם אויבערשטן אין זיין טאג-טעגלעכן לעבן, וואס דערפאר דאנקען אידן אין מודים.

ענינים: תורה מן השמים און די מסורה · דער כח און די מעלה פון תורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט