ציפוי לגאולה ועניני משיח
פרטים: אידיש 41 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז האפן און ווארטן אויף משיח יעדן טאג, אפילו נאך אנטוישונגען, איז א חיוב אויף יעדן איד, דער תיקון פון חטא אדם הראשון, און א צינור פאר אלע ישועות.
דער משגיח עפנט מיט דער גמרא אז מען פרעגט א מענטש אויבן צי ער האט געווארט אויף ישועה, וואס כולל די גאולה שלמה. ער ווייזט דאס האפן אין שמונה עשרה און אין דעם עיקר פונעם רמב"ם אז מען ווארט אויף משיח יעדן טאג. אין צייטן פון צרות און מלחמות דארף מען זיין מער אנגעצויגן און מאכן א חשבון הנפש. ער זאגט אז וואס איז פארגעקומען נאך דעם חורבן און ביים גרינדן די מדינה איז נישט געווען קיין גאולה, אז דער רבונו של עולם פירט די וועלט מיט זיין אייגענעם פלאן, און אז ישעיה הנביא האט שוין גערעדט פון די אנטוישונגען ווי חבלי לידה וואס ברענגען גארנישט ארויס. דער רמב"ן אויף האזינו ווייזט אז וויבאלד דער ערשטער טייל איז מקוים געווארן, וועט אויך די גאולה קומען. אלע גלות קומט מתקן זיין דעם חטא פון אדם הראשון וואס האט נישט געווארט, די זעלבע חטא ביים עגל און ביי שאול, בשעת דוד המלך האט געווארט. נאך א מעשה מיטן מלבי"ם ווייזט ער אז מיטן ווארטן איז מען ממשיך ישועות, און אז די תפילות זענען פול מיט דעם האפן.
ענינים: ווארטן אויף משיח · די סימנים פונעם דור פאר משיח