Bachurim Lomdim B'Eretz Yisrael
פרטים: אידיש 41 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח רעדט צו בחורים וואס פארן לערנען אין ארץ ישראל, און ערקלערט אז ס'איז נישט גענוג צו זיין אין ארץ ישראל: מ'דארף זיין איינגעפלאנצט דארט, שפירן יעדן טאג ווי ראש השנה, און האלטן די דירה הייליג.
דער משגיח עפנט מיט א מעשה פון א קראנקן צדיק וואס האט געבעטן איינעם וואס פארט קיין ארץ ישראל ער זאל אים אריינלאזן א ביסל וואסער פון מויל, ווייל ווער ס'גרייט זיך צו פארן איז שוין ארץ ישראל. ער רעדט צו בחורים וואס פארן לערנען דארט, און זאגט אז מ'קען זיין אין ארץ ישראל און נישט זיין אין ארץ ישראל, אזוי ווי מענטשן וואס דרייען זיך ארום שבת אן קיין שייכות צום שבת. ארץ ישראל איז דער שבת פון דער וועלט, און מ'דארף דארט זיין איינגעפלאנצט ווי א בוים, נישט ליגן ווי א קלאץ. יעדע מצוה און יעדע עבירה דארט איז פילפאכיג. פונעם רוזשינער און דעם פסוק "מראשית השנה" ווייזט ער אז ארץ ישראל איז שטענדיג ראש השנה. ער ברענגט דעם חתם סופר, די צדיקים וואס מ'האט נישט געלאזט גיין, אז די תורה הייבט אן און ענדיגט מיט ארץ ישראל, דעם הפלאה און חתם סופר אויף משה רבינו'ס תפילה, און דעם משל פון א דיימאנט אויף "ארץ חמדה טובה ורחבה". צום סוף בעט ער די בחורים צו האלטן די דירה הייליג, מיט תקנות פאר שלאפן און סדר.
ענינים: פארן קיין ארץ ישראל און וואוינען דארט · קדושת ארץ ישראל · בחורים אין ישיבה