“החודש הזה לכם” - התחדשות הלבנה' אילנות בשבט' וכנ"י

פרטים: בא תשל"ד (1973–74) אידיש 1 שעה 22 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז כלל ישראל איז זיך מזהה מיט דער לבנה וואס ווערט מתחדש און מיט דעם אילן וואס לעבט אויף אין שבט, ווייל זיי זענען דער ראשית פון דער וועלט, און אז די גאנצע תורה פון בראשית ביז "החודש הזה לכם" איז א תירוץ פארוואס נאר זיי קען מען אנטרויען ארץ ישראל.

דער משגיח עפנט מיט ראש חודש שבט, ווען משה רבינו האט אנגעהויבן מבאר זיין די תורה, אלס א צייט פון התחדשות. דער בוים וואס זעט אויס טויט דעם גאנצן ווינטער און די לבנה וואס פארשווינדט זענען צוויי עדים אז כלל ישראל, וואס איז זיך מזהה מיט ביידע, וועט מתחדש ווערן פון א קליינע נקודה וואס ווערט קיינמאל נישט בטל; בית שמאי, וואס געהערן צו דעם עולם פון משיח, שפירן די נקודה שוין אין ראש חודש שבט. יעדע מצוה איז א בוים, ביימער דאווענען מיט מיטן מענטש, און אין ט"ו בשבט קען מען מתפלל זיין אז די פרוכטלאזע ביימער, און די פרוכטלאזע אידן, זאלן ארויסגעבן פירות. כלל ישראל איז דער ראשית פון דער וועלט. ער ערקלערט פארוואס די משנה ברענגט בית שמאי'ס שיטה ערשט, און פארוואס "החודש" איז די ערשטע מצוה. די תורה האט דריי חלקים: תורת הבריאה, תורת האדם און תורת ישראל. דער מענטש'ס בחירה קען בויען אדער מקלקל זיין די טבע, נאר ביז א געוויסע גרעניץ; דער קאנטראל איז איבערגעגעבן געווארן צו אברהם אבינו'ס משפחה, און ארץ ישראל, דער שורש פון דער וועלט, קען מען נאר אנטרויען דעם פאלק וואס איז ראשית.

ענינים: ט"ו בשבט · די מעלה פון יעדן איד · קדושת ארץ ישראל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט