“ולאדם לא מצא עזר כנגדו” - זה קוב"ה וכנסת ישראל

פרטים: בראשית תשל"ו (1975–76) אידיש 1 שעה 17 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

פון דער משנה אז רעגן אין דער סוכה איז א סימן, איז דער משגיח מסביר אז דער סדר פון ראש השנה ביז שמיני עצרת חזרט איבער יעדעס יאר די בריאה פון חוה, דער קשר פון הקב"ה מיט כנסת ישראל, און אז א צובראכענער סוכות קען מען ווידער אויפבויען פון בראשית.

דער משגיח עפנט מיט דער משנה אין סוכה אז ווען רעגן טרייבט ארויס פון דער סוכה איז עס ווי א עבד וואס דער האר גיסט אים דעם כוס צוריק אויפן פנים, און ער פרעגט פארוואס דער רמב"ם זאגט אז דער סימן איז נאר בתחילת החג. ער ערקלערט אז נאר די ערשטע נאכט איז דא א חיוב, און אז די מצוה פון סוכה איז וואוינען: אזוי ווי אן אדרעס בלייבט די סוכה זיין דירה אפילו ווען דער רעגן טרייבט אים ארויס, און דער כזית די ערשטע נאכט איז וואס מאכט די סוכה פאר זיין דירה אויף אלע זיבן טעג. דערנאך גייט ער איבער צו דער פרשה: די בריאה פון חוה פאר אדם הראשון חזרט זיך איבער יעדעס יאר צווישן הקב"ה און כנסת ישראל, פון ראש השנה דורך יום כיפור און סוכות ביז דעם יחוד פון שמיני עצרת. ער ברענגט דעם חילוק צווישן אירוסין און נישואין, ער טייטשט דעם רעגן סוכות אלס דעם שטן'ס חלק ביי א צייט פון גרויסע קדושה, און ער ענדיגט אז צובראכענע לוחות פירן צוריק צו בראשית, וואו מ'קען נאכאמאל אנהייבן.

ענינים: אדם הראשון און גן עדן · סוכות · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל · שמיני עצרת און שמחת תורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט