חוט הזהב של פרשה זו - אמונה (שער הבטחון של חובות הלבבות)
פרטים: בשלח תש"ל (1969–70) אידיש 1 שעה 23 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ווייזט אז אמונה איז דער גאלדענער פאדעם וואס ציט זיך דורך פרשת בשלח, און לויט די חילוקים פון חובות הלבבות צווישן דעם בוטח און דעם וואס איז נישט בוטח ערקלערט ער ווי אזוי בטחון באשטימט ווי א איד קוקט אויף מזל, פרנסה און די נסיונות פון לעבן.
דער משגיח הייבט אן מיט ווייזן ווי אמונה ציט זיך דורך דער פרשה: דער מדרש אויף "ויסב" לערנט זיך אנשפארן אויפן רבונו של עולם, און די שירה פון ים סוף קומט פון "ויאמינו", ווייל נאר ווער ס'איז צופרידן מיט וואס דער אייבערשטער טוט קען זינגען. ער פארבינדט די וואך מיט ט"ו בשבט, לערנט דעם פסוק אין ירמיה פון די צוויי ביימער, דער וואס פארלאזט זיך אויף מענטשן און דער וואס פארלאזט זיך אויפן אייבערשטן, און מוטיגט צו לערנען שער הבטחון. דערנאך גייט ער דורך די חילוקים דארט: דער בוטח איז צופרידן סיי מיט גוטס סיי מיט שלעכטס, ער האט מנוחת הנפש, און ער טוט די סיבות אן זיך אנצושפארן אויף זיי. אינצווישן ערקלערט ער דעם ענין פון מזל, פארוואס א צדיק קען זיין ארעם, און דעם מן וואס לערנט אז יעדער באקומט פונקט זיין חלק. ער ווארנט קעגן פרנסות וואס שטעלן אין סכנה די נשמה און קעגן געלט מיט א חשש, דערציילט מעשיות פון רבי זושא, רבי ישראל סלאנטער און דעם בעל שם טוב, און ענדיגט מיטן אידישן בוים וואס מוז איבערגעפלאנצט ווערן אין זיין אייגענע ערד.
ענינים: בטחון · קריעת ים סוף און דער מן