ויסב אלקים את העם" - להיות מסובין על ה'.

פרטים: בשלח תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 16 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז פרשת בשלח איז איין לאנגע פרשה פון אמונה און בטחון, און די פערציג יאר פון "ויסב אלקים את העם" זענען געווען א הסיבה פון פערציג יאר, כדי יעדער איד, אן עני ווי א גביר, זאל זיך לערנען אנשפארן אויפן רבונו של עולם.

דער משגיח עפנט מיטן מדרש אז דער אייבערשטער האט די אידן ארומגעפירט כדי זיי זאלן קודם לערנען תורה פערציג יאר אינעם מדבר, און פרעגט וואס פאר א עצה דאס איז פאר די שפעטערדיגע דורות. ער זאגט אז די גאנצע פרשה איז א פרשה פון אמונה: אמונת חכמים, דאס שרייען ביים ים, דער מן וואס לערנט אז פרנסה קומט יעדן טאג פונעם אייבערשטן, און עמלק וואס איז ספק. דער דור המדבר איז געווען די יוגנט פון כלל ישראל, און ער האט געשאפן דעם הרגל פון לערנען. דערנאך ברענגט ער די משנה אז אפילו אן עני בישראל דארף זיך אנשפארן ביים סדר, און דעם מדרש וואס לערנט עס ארויס פון "ויסב"; מיטן מנהג פונעם אריז"ל צו האלטן די מצה אויפן קישן ביזן אפיקומן ערקלערט ער אז הסיבה מיינט זיך אנשפארן אויפן רבונו של עולם. ווייטער רעדט ער וועגן אראפשלינגען א קשיא מיט אמונה, שרח בת אשר און דעם סוד פון דער גאולה, די שירה פון מרים, יוסף ווי דער "שור", די הפטרה, און דעם כח פון דעם שבת.

ענינים: בטחון · קריעת ים סוף און דער מן · ליל הסדר

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט