המקוה והתיבה הם כמו embassy של שמים על הארץ

פרטים: נח תשמ"ג (1982–83) אידיש 1 שעה 19 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די מקוה, אזוי ווי די תיבה פון נח און די סוכה, איז א שטיקל שמים אויף דער וועלט, אן embassy פון הימל וואו מ'איז ממתיק דעם דין בשרשו און דער רע קען נישט נאכקומען.

דער משגיח עפנט מיט דעם חילוק אין לשון צווישן דער שליחות פונעם עורב און פון דער יונה: דער עורב איז א נעמער, און די יונה, וואס איז געגליכן צו כנסת ישראל, איז א געבער. דערנאך פרעגט ער פארוואס רבי יהודה אין דער הגדה גיט סימנים אויף די מכות, און ער פארבינדט עס מיט זיין שיטה אז אין ביעור חמץ אלא שריפה. דער יסוד איז המתקת הדינים בשרשן: נח'ס קרבן איז צוגעקומען צום שורש, ממילא איז די זעלבע סברא פון יצר הרע וואס האט געברענגט דעם מבול געווארן די סיבה אז ס'זאל מער נישט זיין קיין מבול; אזוי אויך ביי סנהדרין וואס זענען כולם מחייבין. די פיר אופנים פון ביעור חמץ זענען כנגד די פיר יסודות פון שם הוי"ה, און אש, דער יסוד פון יהודה, איז דער שורש. פון דא ערקלערט ער אז די מקוה איז אש אין מים, אן embassy פון הימל אויף דער וועלט, אזוי ווי סוכה און די תיבה, און ער שליסט מיט טבילה לפנים משורת הדין און מעשיות פון צדיקים.

ענינים: טומאה, טהרה און מקוה · נח און דער מבול

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט