ביאור על המדרש וגם את נח באהבה זכרת - זה אברהם

פרטים: נח תשס"ב (2001–02) אידיש 1 שעה 28 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס נח איז געראטעוועט געווארן נאר "באהבה" צוליב אברהם אבינו, ווייל דער תנאי פון זיין אריינגיין אין דער תיבה איז אין דער תיבה אליין צובראכן געווארן, און ער לערנט ארויס אז די תיבה, די סוכה און די תורה זענען דער מקום מקלט פון אידן אין א צייט פון מלחמה און פחד.

דער משגיח עפנט מיטן מדרש אז נח האט געפונען חן ווייל אברהם אבינו וועט ארויסקומען פון אים, און פרעגט פארוואס מ'זאגט אין זכרונות אז נח איז געדענקט געווארן "באהבה", ווען זיין הצלה איז שוין געווען צוגעזאגט. ער ערקלערט אז די תיבה האט געדארפט אנהייבן די בריאה פון ניי ווי פארן חטא פון אדם הראשון, און די חיות אין דער תיבה זענען געווען א המשכה פון נחס נפש, ממילא האט דער ארי נישט געדארפט קיין פלייש. ווען חם האט געזינדיגט אין דער תיבה האט זיך דער פגם פארשפרייט, דער ארי איז געווארן א טורף און האט נח געמאכט פאר א בעל מום, און נח האט געמיינט אז ס'איז שוין א נייע וועלט און געטרונקען וויין. ווייל דער תנאי איז צובראכן געווארן, איז נח ארויס פון דער תיבה נאר אין זכות פון אברהם. דערנאך פארבינדט ער דעם מבול מיט מתן תורה: דער מבול איז געווען וואסער אן תורה, און די תורה איז אראפגעקומען ווי א "מבול מיט א שי"ן". די תיבה, די סוכה, די מקוה און די תורה זענען א מקום מקלט אויסער עולם הזה, און ער ווענדט עס צו צו דער מלחמה פון יענעם יאר, צו גוג ומגוג און צו אמונה אין א צייט פון הסתרה.

ענינים: נח און דער מבול · די מלחמה פון גוג ומגוג · סוכות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט