ויחי יעקב - דוקא בגלות' כי שם עיקר עבודת יהודי

פרטים: ויחי תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 23 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביים געזעגענען זיך מיט ספר בראשית אין פרשת ויחי ווייזט דער משגיח אז יעקב און יוסף האבן דערגרייכט זייער העכסטע קדושה דווקא אין מצרים, און אז אין דעם חושך פון גלות קריגט א איד קדושה און ארץ ישראל דורך תורה און תפילה.

דער משגיח עפנט מיט דעם צער פון זיך געזעגענען מיט ספר בראשית, וואס אין אים ליגט באהאלטן די נקודה פון וואס א איד איז, און ער מוטשעט זיך אז מען זאל לערנען די מעשיות פון די אבות און שבטים בעיון. בראשית ענדיגט זיך מיט יעקב, די מדה פון קדושה, אזוי ווי די שבחים פון שמונה עשרה ענדיגן זיך מיט הקל הקדוש. רבינו הקדוש, וואס האט געזאגט אז ויחי רעדט וועגן אים, האט געטראגן די קדושה פון יעקב; דערמיט ערקלערט דער משגיח פארוואס ויחי איז א פרשה סתומה: רבי האט פארשריבן די תורה שבעל פה צוליב דעם גלות. יוסף, די פנימיות פון יעקב'ס קדושה, איז גרויס געווארן דווקא אין מצרים און אויף דעם יום חג פון די עובדי עבודה זרה, און אזוי קען היינט א בחור וואס דרייט זיך אוועק פונעם קעסטל ווערן א יוסף. דער משגיח ערקלערט פארוואס יוסף האט משביע געווען די ברידער אויף זיינע ביינער, און ענדיגט מיט שכם און קרית ספר: ארץ ישראל קריגט מען מיט תורה און תפילה, דער אמת'ער תשובה פון שובבים.

ענינים: ויחי און די שבטים · יוסף און זיינע ברידער · שמירת עינים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט