יוסף צדיק נסתר' בבחינת אור הגנוז שמאיר בחושך מצרים

פרטים: וישב תשנ"ג (1992–93) אידיש 1 שעה 21 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס דער דין אז ווער עס האט אויפגעצויגן א קינד איז ווי ער האט עס געבוירן איז געבליבן באהאלטן פון יעקב, פון יוסף און פון דער ווייב פון פוטיפר, כדי יוסף זאל דורכגיין זיינע נסיונות אין מצרים און ווערן דער צדיק נסתר, דער אור הגנוז וואס לייכט אינמיטן חושך פון גלות, אזוי ווי די חנוכה ליכט.

דער משגיח עפנט מיטן חלום פון יוסף און מיטן זכות פון רחלס שווייגן, און דערנאך די קשיא פון יעקב אז יוסףס מאמע איז שוין געשטארבן, וואס רש"י פארענטפערט אז בלהה האט אים אויפגעצויגן, און ווער עס האט אויפגעצויגן א יתום איז ווי ער האט אים געבוירן. ער פרעגט פארוואס יעקב, וואס האט געלערנט די גאנצע תורה, האט דאס נישט געוואוסט, און פארוואס די ווייב פון פוטיפר, וואס האט געזען אז זי וועט האבן קינדער פון יוסף, האט געוואלט זינדיגן אנשטאט ווארטן אויף איר טאכטער אסנת. ער שטעלט אוועק דריי הקדמות: דער צדיק יסוד עולם ווערט עס דורך נסיונות אין שמירת הברית; חידושים אין דער תורה ווערן נתגלה ערשט אין זייער צייט; און דער פרקי דרבי אליעזר וועגן אסנת. דער דין איז געבליבן באהאלטן כדי יוסף זאל האבן די נסיונות און זוכה זיין צו מלכות. שמירת הלשון איז כנגד שמירת הברית. דערנאך פארבינדט ער יוסף, דער ערשטער פון די באהאלטענע צדיקים, מיטן אור הגנוז פון חנוכה, און ער שליסט מיט א מעשה פונעם לובלינער און מיט חנוכה אלס גמר חתימה.

ענינים: יוסף און זיינע ברידער · אור הגנוז · די חנוכה ליכט

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט