בפרשה זו נטמן משיח בן יוסף ומשיח בן דוד. שייכות לחנוכה

פרטים: וישב תשנ"א (1990–91) אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ווייזט אז אין פרשת וישב ליגן די שרשים פון משיח בן דוד און פון משיח בן יוסף, און אז דער אור פון משיח, וואס קומט אראפ ביז די נידריגסטע ערטער, ווערט נתגלה דורך די חנוכה ליכט.

דער משגיח עפנט אז די סדרה פון דער וואך האט א שייכות מיט די ענינים פון יענער וואך, און דערציילט ווי דער בעלזער רב האט פארבונדן א פארפרוירענעם טייך מיט דעם וואס די קינדער לערנען א ווינטערדיגע סדרה. וישב און מקץ זענען פארבונדן מיט חנוכה: פתילות ושמנים וואס מ'טאר נישט אנצינדן שבת מעג מען אנצינדן חנוכה, א רמז אויף נשמות וואס נאר די ליכט פון חנוכה קען אנצינדן, און דער נר חנוכה שטייט למטה מעשרה, וואו די שכינה קומט אראפ צו די געפאלענע. ער פרעגט פארוואס די פרשה פון יהודה ותמר רייסט איבער די מעשה פון יוסף, ברענגט רש"י אז אשת פוטיפר האט אויך געמיינט לשם שמים, און דעם כד הקמח אז אין די חנוכה ליכט ווערט נתגלה דער אור פון משיח. זיין תירוץ: אין איין פרשה ווערט געבוירן פרץ, דער שורש פון משיח בן דוד, און די אנדערע פירט צו אסנת און אפרים, דער שורש פון משיח בן יוסף, צוויי הנהגות פונעם רבונו של עולם. ער ענדיגט מיט יוסף'ס נסיון אויף דעם יום איד, דער תקופה, און די ליכט פון חנוכה אין דער פינצטערסטער נאכט.

ענינים: משיח בן יוסף און משיח בן דוד · יהודה און תמר · יוסף און זיינע ברידער · דער נס חנוכה און די יוונים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט