סעודת פורים

Purim Seudah

פרטים: פורים תש"ס (1999–2000) אידיש 3 שעה 23 מינ׳

הערן

  1. טייל 1 פון 3 · 57 מינ׳

    אראפלאדן טייל 1

  2. טייל 2 פון 3 · 1 שעה 27 מינ׳

    אראפלאדן טייל 2

  3. טייל 3 פון 3 · 1 שעה

    אראפלאדן טייל 3

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער פורים סעודה ווייזט דער משגיח ווי אזוי פורים ווערט יעדער סוף אן אנהייב און יעדער דין א חסד, און ער רופט אז מ'זאל ביי דער סעודה בעטן אויף ירושלים און אויף דער גאולה.

דער משגיח עפנט מיט מתנות לאביונים און מיטן ענין פון שכחה: המן האט געזען אין ז' אדר דעם טאג וואס משה רבינו איז נפטר געווארן, אבער ס'איז אויך זיין געבורטס טאג, און ביי אידן וואס זענען צוגעבינדן צום אייבערשטן ווערט דער סוף אן אנהייב; די מגילה איז דערפאר א גרויסע תקוה פאר די רחוקים. דורך צוויי מאמרים פון רבי ירמיה ערקלערט ער די אותיות מנצפ"ך, א צמצום פון דין וואס ווערט פארוואנדלט אין חסד, און ווי אזוי פורים צעברעכט די חומה פון ירושלים. ער רעדט וועגן וויין און קידוש, וועגן לאזן א יניקה פאר דער סטרא אחרא, און וועגן עד דלא ידע. דערנאך רעדט ער וועגן דעם חלב פון מרדכי, המן'ס אייניקלעך אין בני ברק, דעם באהאלטענעם נס, דעם תענית אום פסח און ליל שמורים, מרדכי אלס שורש פון אחדות, און אסתר'ס געשריי. ער ענדיגט מיט א מעשה פונעם אפטער רב און מיט א רוף צו בעטן ביי דער סעודה אויף ירושלים.

ענינים: פורים · מגילת אסתר

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט