סעודת פורים

Purim Seudah

פרטים: פורים תשס"ב (2001–02) אידיש 3 שעה 10 מינ׳

הערן

  1. טייל 1 פון 2 · 1 שעה 24 מינ׳

    אראפלאדן טייל 1

  2. טייל 2 פון 2 · 1 שעה 45 מינ׳

    אראפלאדן טייל 2

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער סעודת פורים ערקלערט דער משגיח ווי אזוי דער באהאלטענער שורש פון יעדן איד, וואס איז העכער פון יעדן חטא און כשלון, ווערט נתגלה פורים דורך מרדכי'ס נישט בוקן זיך און אסתר'ס ריינע מסירת נפש.

דער משגיח עפנט אז פורים איז א צייט וואס מיט שמחה ברענגט מען ישועות, און ער רעדט פון יעקב אבינו, וואס האט צוגעגרייט חנוכה און פורים און האט איבערגעלאזט זיין קדושה ביי אידן אין גלות. פון ר' צדוק הכהן לערנט ער אז ווען א מענטש פאלט דורך אין א זאך, איז דאס א סימן אז ער קען דערגרייכן די העכסטע מדריגה אין דער זעלבער זאך: אין שושן איז געווען א כשלון ביי דער סעודה פון אחשורוש, וואס האט נאכגעמאכט דעם בית המקדש, און פונדעסטוועגן האט מען אויפגעבויט דעם בית המקדש מיט המן'ס געלט, און אזוי קען אויך זיין דור זיך אויפהייבן. ער ערקלערט פארוואס מרדכי האט זיך נישט געטארט בוקן, כאטש יעקב האט זיך געבוקט פאר עשו: מרדכי האט ארויסגעברענגט די באהאלטענע שכינה בגלוי. אחשורוש'ס בגדי כהונה האבן געזאלט דערמאנען מכירת יוסף, אבער זיי האבן אויפגעוועקט דעם שורש פון ישראל וואס איז העכער פון חטא. ער רעדט פון אסתר'ס ריינע מסירת נפש, פון דעם רוח הקודש פון דער מגילה וואס ווערט באוויזן דורך דעם וואס אידן האבן זי מקבל געווען, פון אסתר'ס זיבן נערות און שבת, און פונעם הייליגן וויין פון פורים.

ענינים: פורים · מגילת אסתר

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט