סעודת פורים
Purim Seudah
פרטים: פורים תשע"ו (2015–16) אידיש 3 שעה 7 מינ׳
הערן
-
טייל 1 פון 9 · 25 מינ׳
-
טייל 2 פון 9 · 19 מינ׳
-
טייל 3 פון 9 · 18 מינ׳
-
טייל 4 פון 9 · 22 מינ׳
-
טייל 5 פון 9 · 20 מינ׳
-
טייל 6 פון 9 · 20 מינ׳
-
טייל 7 פון 9 · 23 מינ׳
-
טייל 8 פון 9 · 21 מינ׳
-
טייל 9 פון 9 · 18 מינ׳
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
ביי דער סעודת פורים לערנט דער משגיח אז פורים, און בפרט דער ירושלימער פורים פונעם צווייטן טאג, בינדט צו די אידן מיט ירושלים און מיט די ימות המשיח, און איז מתקן די סעודה פון אחשורוש וואס האט געפייערט אז ס'וועט שוין נישט זיין קיין בית המקדש.
דער משגיח עפנט אז די סעודה איז א בענקשאפט צו ירושלים. אחשורוש האט געמאכט זיין סעודה נאכדעם וואס ער האט אויסגערעכנט אז די שבעים שנה זענען שוין אריבער, און די אידן וואס זענען געגאנגען האבן געמאכט א גרויסן חילול השם; מרדכי, דער "איש ימיני" פון שבט בנימין, געהערט צו ירושלים. ער דערציילט ווי ר' יצחק'ל ווארקער האט גערופן "אידעלעך, קומט צו מיר", און זאגט אז די גאנצע מגילה רופט אזוי, אזוי ווי משיח וועט רופן. מתנות לאביונים ווייזן אז אידן זענען בנים להשם, און דאס געלט דארף האבן א פייער, נישט ווי המן'ס קאלטע געלט. ער ערקלערט פארוואס מרדכי, א צדיק גמור, האט געדארפט האבן א חלק אין דער צרה פון כלל ישראל כדי צו קענען העלפן. ער ווייזט אז די מגילה איז געשריבן מיט רוח הקודש, מ'האט זי געזען אין הימל, און זי איז די מגילה פון ימות המשיח. אסתר האט געבעטן א צווייטן, ירושלימער פורים. צום סוף דערציילט ער אז אחשורוש האט געהאט א ניצוץ פון רבי יוחנן בן תורתא, און ער ענדיגט מיט א לחיים פאר ירושלים.
ענינים: פורים · מגילת אסתר · ירושלים און דער כותל