ויחפרו בארות - של תורה ותפילה; וסתמום פלישתים - סכנת ליצנות
פרטים: אידיש 42 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז יצחק אבינו'ס גראבן בארות איז די עבודה פון הארעווען אין תורה און תפילה ביז מ'קומט צו די מים חיים, און ער ווארנט אז די פלשתים וואס האבן פארשטאפט די בארות זענען די ליצנות, וואס קילט אפ דעם חשק צו דאווענען מיט התלהבות.
דער משגיח עפנט מיט דער עבודה פון יעדן פון די אבות הקדושים, און גייט אריבער צו יצחק אבינו'ס גראבן בארות. וויבאלד דער רבונו של עולם האט באשאפן אלעס, ליגט קדושה אין יעדע זאך; גרויסע צדיקים האבן געקענט דינען דעם אייבערשטן מיט אלעס, און פשוט'ע מענטשן האבן די תרי"ג מצוות. יצחק'ס בארות זענען געווען פעולות, און א איד דארף אזוי אויך גראבן אין דער גמרא ביז די תורה איז מגלה מורא'דיגע זאכן. די פלשתים וואס האבן פארשטאפט די בארות זענען געווען לצים, וואס זאגן אויף אלעס "סתם בארות", און זייער ליצנות קילט אפ דעם חשק צו דאווענען מיט השתפכות הלב. דורך דעם יערות דבש'ס בריוו, דורך דעם וואס מ'האט נישט געשאצט דעם חפץ חיים און מ'האט געלאכט פון דוד המלך, ווייזט דער משגיח אז תפילה איז דער חלק פון א מענטש'ס גאנצן עמל. ער שטעלט אוועק דבקות קעגן ידיעת התורה, ערקלערט אז מאמענטן פון דבקות זענען א הכנה צו לערנען, ברענגט די מדריגות פון דאווענען פון נשמת און פונעם בית אהרן, און בעט די בחורים צו דאווענען מיט לעבעדיגקייט. צום סוף רעדט ער וועגן זיך מחזק זיין אין תורה אין חודש כסלו.
ענינים: כוונה אין דאווענען · תורה לשמה און התמדה · חברים און די סביבה