מודה אני - הכרת הטוב: נעגעל וואסער: נחיצות ראשית היום: שלא לשוח לפני התפילה

פרטים: אידיש 33 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז די ערשטע מינוטן פונעם טאג, מודה אני, נעגל וואסער און די צייט פארן דאווענען, באשטימען אלעס וואס קומט נאכדעם, און זיי דארפן זיין געווידמעט צום רבונו של עולם.

דער משגיח עפנט מיט מודה אני: די גאנצע עבודה פון א איד איז צו דאנקען דעם רבונו של עולם, און מען דארף זיך איינגעוווינען צו דאנקען די עלטערן, דעם רבי'ן און די חברים, אז די ערשטע ווערטער אינדערפרי זאלן זיין א דאנק, וואס מען זאגט אפילו פאר נעגל וואסער. דערנאך ערקלערט ער נעגל וואסער: דער מענטש איז באשאפן געווארן מיט אלע עשרה מאמרות, און די צען פינגער זענען די קאנטראל פונעם גוף און פון דער וועלט, דערפאר איז נטילת ידים ווי א טבילה אין א מקוה, און מען איז מטהר זיין חלק אין דער בריאה. יעדע נשמה ווערט געשיקט אין איר דור כדי עס צו מטהר זיין. וויבאלד די ראשית באשטימט אלעס, ווי ביי ראש השנה און ביי ראשית עריסותיכם, דארף די ערשטע מחשבה, דיבור און מעשה זיין פארן אייבערשטן, און מען טאר נישט פלוידערן פארן דאווענען. א מעשה מיטן צאנזער רב ווייזט אז תירוצים האט נאר דער וואס וויל זיי. ער לויבט לערנען עטליכע שעה רצוף, און ער שליסט מיט זריזות און דערמיט אז יעדער רגע איז נייע.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט