יהודי היקר בעבודת התפילה

פרטים: אידיש 39 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח לערנט אז אין דור אחרון איז דאווענען דער עיקר עבודה און דער אטעם פון א איד, און נאר דורך זיך מוטשען אין תפילה קומט מען צו דער זיסקייט וואס די נשמה איז גרייט צו שפירן.

דער משגיח עפנט מיט דעם אז דער וואס גייט ארבע אמות אן נעגל וואסער איז חייב מיתה, און ערקלערט אז דער שולחן ערוך רעדט פון דער נידריגסטער מדריגה, אבער פון א העכערן מענטש פארלאנגט מען מער, אזוי ווי א פלעק טינט אויף א זיידן העמד. אמאל האבן צדיקים געפאסט כדי אפצוואשן דעם פגם פון א עבירה; היינט, ברענגט ער פונעם מאור ושמש, טוט מען דאס מיט תפילה. א איד וואס מוטשעט זיך נישט צו שפירן א זיסקייט אין דאווענען און אין שבת, וועט עס אויך נישט שפירן אויף יענער וועלט. אין א צייט פון הסתר דארף יעדע תפילה זיין א דבר של חשיבות; מ'פארלאנגט עבודת עבודה, זיך מוטשען, און ער דערציילט די מעשה פונעם חסיד ביים בעל התניא און פונעם אלטן סאלדאט וואס די סערוויס האט אים געווארעמט. דאווענען איז דער אטעם פון א איד, דער נסיון פונעם דור אחרון און די מלחמה מיט עמלק, און א גוט דאווענען הייבט אויף דאס לערנען.

ענינים: דער כח פון תפילה · די עבודה פונעם לעצטן דור · כוונה אין דאווענען

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט