הדרכה לקיץ לבחורים הנוסעים להרים
עבודת ימי תמוז ואב להביא משיח ע"י חיזוק בהתמדת התורה' הכנה לשבת' טובת עין' עבודת התפילה
פרטים: תשל"ז (1976–77) אידיש 57 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח לערנט אז די פערציג טעג פון תמוז ביז תשעה באב, די טעג פון דער שליחות פון די מרגלים, באהאלטן אין זיך א ברכה און די נקודה פון משיח, וואס מ'ברענגט ארויס מיט התמדה אין תורה, הכנה צו שבת, טובת עין אויף יענעמס כבוד, און דאווענען מיט כוונה.
דער משגיח עפנט מיט די מרגלים, וואס זענען ארויסגעגאנגען אויף זייער שליחות סוף תמוז און זענען געווען אוועק ביז תשעה באב, און ער זאגט אז די פערציג טעג זענען יעדעס יאר טעג פון שליחות, וואס מ'דארף אין זיי מתקן זיין דעם חטא פון די מרגלים. פון בלק, וועמענס קללה האט באהאלטן דעם שורש פון משיח, ווייזט ער אז די דריי וואכן באהאלטן א ברכה. דער פסוק "ימי בכורי ענבים" איז מרמז אז די טעג שטייען אונטער דער שליטה פון די סטרא אחרא, אבער אין זיי קען אויך א פרי צייטיג ווערן. משיח קומט דורך תורה, ממילא דארפן די בני תורה זיך מחזק זיין אין התמדה און אויסנוצן די צייט דא צו לערנען. ער שמועסט וועגן דעם ווערט פון צייט, דערנאך וועגן הכנה צו שבת און צום דאווענען שבת אינדערפרי. דער חטא פון די מרגלים איז געקומען פון קנאה אויף א שטעלע, ממילא איז דער תיקון זיך צו פרייען מיט יענעמס כבוד, אזוי ווי אהרן. פון כלב'ס תפילה גייט ער איבער צום ענין פון דאווענען הויך: די מקורות, אז עס איז מעורר די כוונה, און וואו די גרעניץ איז.
ענינים: די חדשים תמוז און אב · זומער און בין הזמנים · די מרגלים · תורה לשמה און התמדה · כוונה אין דאווענען