יארצייט
יארצייט של ר' שרגא פייוול מענדלאוויץ זצ”ל (ג' אלול)
פרטים: תשמ"ו (1985–86) אידיש 37 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
אויפן יארצייט פון ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש שילדערט דער משגיח ווי ער איז געווען אן עבד השם, וועמענס גאנץ לעבן איז געווען א שבת'דיגער ניגון פון שלימות און הארמאניע, א שירה וואס זינגט זיך נאך אלץ אין דער ישיבה.
דער משגיח עפנט מיטן סוף פון דער תורה: משה רבינו ווערט אנגערופן סיי "איש האלקים" סיי "עבד השם", און יהושע, וואס האט געשריבן די לעצטע פסוקים, האט אים נאר געקענט באשרייבן פון זיין אייגענער מדרגה, אלס עבד השם. אזוי ווי א גרעזעלע וואס האט אויך הנאה פון דער זון, וועט דער משגיח שילדערן ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש אלס עבד השם: ער האט אויפגעבויט תורה אין אמעריקע, און דאך געזעסן אויף דער לעצטער באנק און נישט געוואלט קיין טיטלען. זיין גרעסטער רבי איז געווען זיין אייגענע נשמה, א נשמה פון שבת, וואס איז שלימות, און פון שירה, וואס איז הארמאניע, אזוי ווי זיבן טענער וואס ווערן איין ניגון. ער ברענגט דעם ענין פון דעם "זיבעטן" אין דער בריאה, ארץ ישראל אלס א לאנד פון געזאנג, און מעשיות פון א בלעטל וואס מ'האט אפגעריסן און איבערגעהאקט זיין שירה. יעדן מענטשנס לעבן איז א ניגון, און זיינס איז געווען א שבת'דיגער ניגון: אין זיין ליבשאפט צו דער שיינקייט פון דער בריאה, די בלומען וואס ער האט געפלאנצט, די הארמאניע וואס ער האט געמאכט צווישן אלע שיכטן, די בעסטע תלמידים וואס ער האט אוועקגעגעבן, און זיינע קבלות. זיין ניגון זינגט זיך נאך.
ענינים: חז"ל און גדולי ישראל · די הסתלקות פון א צדיק · ניגון און שירה · חינוך הבנים · בחורים אין ישיבה