סעודת הודאה

סעודת הודאה - ר"ח ניסן (ור' מרדכי פינקלמאן)

פרטים: תש"ע (2009–10) אידיש 55 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי א סעודת הודאה ערב ראש חודש ניסן ערקלערט דער משגיח אז א איד דארף לויבן דעם רבונו של עולם מיט זיין לעבן און מיט יעדע געשענקטע יאר, און אז די טעג פון די נשיאים זענען טעג פון חינוך, פון אנהייבן פון דאס נייע.

דער משגיח עפנט מיטן פסוק "אהללה ה' בחיי" און ברענגט דעם קדושת לוי: אלעס איז באשאפן געווארן לכבוד השם, אפילו דער רשע, וועמענס שירה איז זיין מפלה, בשעת א צדיק לויבט דעם אייבערשטן מיט זיין לעבן. ער דערציילט צוויי מאל וואס דער גערער רבי, דער אמרי אמת, ביי וועמען יעדע מינוט איז געווען גערעכנט, איז געווען "מנוצח": פון א איד וואס האט זיך געמוטשעט צוואנציג יאר מיט א קראנקע טאכטער, און פון אן אלטן בלינדן חסיד וואס האט נישט געוואלט קיין געשענקטע יארן וואס ער קען נישט לערנען. דערפון טייטשט ער "אזמרה לאלקי בעודי" אז מ'זאל לויבן דעם אייבערשטן מיט די עקסטערע יארן. נאך א מעשה מיט א חסיד פונעם בעל התניא וואס האט געבעטן יארן וואס מ'קען מיט זיי עפעס אויפטון, זאגט ער אז יעדער איד האט א תפקיד און זאל זיך מתבונן זיין אין דעם. דערנאך ערקלערט ער אז די צוועלף טעג פון די נשיאים, וועמענס קרבנות ברענגען א מפלה אויף די נשיאים פון ישמעאל, זענען טעג פון חינוך, איבערלאזן דאס אלטע און אנהייבן דאס נייע, און ער ענדיגט מיט א ברכה אויף דעם בית המקדש.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · חודש ניסן · דער תפקיד פון א מענטש אויף דער וועלט

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט