חנוכת הבית ל'שטיבל' בביתר

מסירת נפש לתפילה וענין דיבוק חבירים (מספר שומר אמונים)

פרטים: תשע"א (2010–11) אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער חנוכת הבית פון א נייעם בית המדרש לערנט דער משגיח אז אין עקבתא דמשיחא איז תפילה דער עיקר עבודה און זי פאדערט כסדר מסירת נפש, און אז דער יסוד פונעם דרך הבעל שם טוב איז אהבת חברים און אהבת ישראל, אזוי ווי דער ספר שומר אמונים שרייבט.

דער משגיח עפנט מיט א דאנק צו די וואס האבן אויפגעבויט דעם נייעם בית המדרש און מיט דער ברכה "מציב גבול אלמנה", און ער איז מסביר אז כלל ישראל איז נאר "כאלמנה", ווייל דער בעל וועט צוריקקומען. יעדע נייע גוטע זאך ווערט אנגעגריפן פון עמלק, און אין עקבתא דמשיחא קען מען צו גארנישט אנקומען אן מסירת נפש. תפילה, וואס חז"ל רופן א זאך וואס שטייט ברומו של עולם און מען איז דערביי מזלזל, איז היינט דער עיקר עבודה וואס וועט ברענגען די גאולה, דערפאר קעמפט עמלק דערקעגן; מען טאר זיך נישט נתפעל זיין פון די ליצנים, און מען דארף יעדן טאג אוועקגעבן צייט און רצונות, ווייל אסאך קליינע מסירת נפש קומען צוזאמען צו מער ווי איין גרויסע. דערנאך ערקלערט ער דעם חסידישן ענין פון דיבוק חברים, מיט'ן דברי חיים און דעם בעל שם טוב, און לערנט לאנג פונעם ספר שומר אמונים וועגן אהבת צדיקים, אהבת חברים און אהבת ישראל און זיך היטן פון פירוד. ער איז מסביר אז יעדער שבט און יעדע קהילה האט אן אייגענעם נוסח און דרך לויט איר שורש אויבן, אז חברים וואס ווערן צוזאמגעפירט זענען פון איין שורש הנשמה, און ער ענדיגט מיט ברכות פאר דעם נייעם בית המדרש.

ענינים: אהבת ישראל און אחדות · דער כח פון תפילה · מסירת נפש · דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט