הכרת הטוב

נודה לך ונספר

פרטים: תשע"ב (2011–12) אידיש 39 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז הוד, דאס הייסט הודאה און ביטול, איז דער יסוד פון א איד, פון מודה אני יעדן אינדערפרי ביז דעם קרבן פסח, און אז דער כח געהערט בפרט צו די נידעריגסטע נשמות וואס רבי שמעון בן יוחאי הייבט אויף.

דער משגיח עפנט מיט די זעקס הונדערט טויזנט אותיות אין דער תורה וואס זענען קעגן די זעקס הונדערט טויזנט נשמות: די ערשטע אותיות זענען משה רבינו, דוד המלך און משיח, און די לעצטע זענען די נידעריגסטע נשמות פון עקבתא דמשיחא. די נשמות זענען אויך איינגעטיילט לויט די מידות, און אונזערע זענען פון הוד, די נידעריגסטע מדריגה; הוד שבהוד איז ל"ג בעומר, דער יום טוב פון רבי שמעון בן יוחאי, וואס זעט דעם סוד אפילו אין דעם נידעריגסטן איד. הוד מיינט שיינקייט, הודאה און זיך אונטערגעבן. לאה האט געדאנקט ביי יהודה'ס געבורט ווייל זי האט באקומען מער ווי איר חלק, דערפאר געהערט מלכות צו יהודה, ווייל א מלך מוז זיך האלטן קליין. דאס ערשטע ווארט פון א איד יעדן טאג איז מודה אני, און דער קרבן פסח, דער ערשטער קרבן, איז א קרבן תודה פון חסד. מען זאגט מודה אני מיט טמא'נע הענט כדי צו ווייזן אז די קליפה איז גארנישט, אזוי ווי אברהם אבינו מיטן עפר. צום סוף רעדט ער וועגן פסח שני, דעם אלטן רבי'נס טאג, און דאנקען פאר דער גאולה שלמה.

ענינים: הודאה און שבח צום אייבערשטן · ענוה און ביטול · ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט