תפילה

Chizuk Tefila Chesvan

פרטים: תש"פ (2019–20) אידיש 46 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח שטארקט דעם עולם אין תפילה: דאווענען איז די עבודה שבלב און א טרעפן זיך מיטן מלך, און מ'דארף עס טון פאמעלעך, צוזאמען, הויך, און אן רעדן, בפרט ביי חזרת הש"ץ.

דער משגיח עפנט מיטן בעל שם טוב'ס טייטש אויף "צהר תעשה לתיבה": די תיבה איז דאס ווארט, און יעדעס ווארט פון דאווענען דארף מען אנצינדן מיטן גאנצן כח. זיין רבי, ר' שרגא פייוול מענדלאוויטש, האט מסביר געווען אז די וועלט איז א מבול פון אפיקורסות און תאוות, און א איד ראטעוועט זיך דורך אריינגיין אין דער תיבה פון תפילה. דער משגיח דערציילט ווי א הויך און געשמאק דאווענען פון בחורים האט געפירט צו דער חברה אמונת ישראל, און זאגט אז דאווענען דארף כסדר חיזוק ווייל מ'איז עס מזלזל. תפילה איז די עבודה שבלב, און זי איז א טרעפן זיך מיטן מלך, וואס די גמרא רופט פגיעה. ער דערציילט א מעשה פון א פשוט'ן איד וועמענס תהלים פון הארצן האט אים געראטעוועט פון א מוסר. דערנאך רעדט ער שארף קעגן ארויסגיין ביי חזרת הש"ץ און קעגן רעדן אינמיטן דאווענען, און ער ענדיגט מיט א בקשה מ'זאל מתפלל זיין פאר כלל ישראל אין שווערע צייטן.

ענינים: כוונה אין דאווענען · דאווענען מיט'ן ציבור און דער בית הכנסת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט