בר מצוה
bar mitzva Vaera
פרטים: וארא אידיש 19 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פארוואס די ערשטע פרשה פון תפילין רעדט נאר פון "זכרון" און די שפעטערדיגע פון "טוטפות", און ווייזט אז א בר מצוה איז א פריוואטע יציאת מצרים, וואו דער בחור לייגט צו צו דער שיינקייט פונעם רבונו של עולם'ס תפילין.
דער משגיח עפנט מיט דעם אז די שמחה פון א בר מצוה איז פארבונדן מיט תפילין, און ווייזט אן אז אין פרשת קדש ווערן די תפילין אנגערופן "זכרון בין עיניך", און אין די אנדערע פרשיות שטייט "טוטפות". ער גיט צוויי תירוצים. איינס, די גאנצע ערשטע פרשה רעדט פון פסח, און פסח לייגט מען נישט קיין תפילין, ממילא איז עס נאר א זכרון, אזוי ווי חז"ל זאגן אויף "זכרון תרועה" ווען ראש השנה געפאלט אום שבת. צוויי, לויט דעם אמרי אמת האבן אידן אין מדבר געהאט נאר די ערשטע צוויי פרשיות, און "טוטפות" מיינט פיר פרשיות. דערנאך ערקלערט ער אז תפילין איז דבקות מיטן רבונו של עולם, און אז א בר מצוה איז א יציאת מצרים פאר'ן בחור. ער דערציילט פון רבי דוד'ל טאלנער וואס האט זיך געזעגנט מיט זיינע יונגלשע שפילערייען, און לערנט אז דער בר מצוה בחור דארף וויסן זיין חשיבות אלס בכור, צולייגן צו דער שיינקייט פונעם רבונו של עולם'ס תפילין, און זיך בודק זיין מיטן ליכט פון תורה ווען ער גייט אריין אין פערצנטן יאר. ער שליסט מיט א ברכה.