שתי נשמות לישראל' טעם שהטומאה נקרא קליפה' ד' קליפות וד' יסודות.

פרטים: פרק א אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט דעם תניא'ס יסוד אז יעדער איד האט צוויי נשמות, פארוואס די צד הרע הייסט סטרא אחרא און קליפה, און ווי אזוי די פיר קליפות זענען כנגד די פיר יסודות.

דער משגיח הייבט אן תניא פרק א: יעדער איד, סיי א צדיק סיי א רשע, האט צוויי נשמות. דער נפש הבהמית גיט דאס לעבן וואס א מענטש האט בשותפות מיט יעדן בעל חי, און ער קומט פון דער ערד; דער נפש האלקית קומט פון אויבן און בענקט זיך צו דבק'ן אין השם יתברך. דער נפש הבהמית קומט פון דער סטרא אחרא, די אנדערע זייט, און מ'קען נישט שטיין אויף ביידע זייטן פונעם פלויט, ווי דער קאצקער'ס ווארט פון טאנצן אויף צוויי חתונות. מ'רופט עס אויך קליפה: א שאלעכץ וואס היט די פרוכט, אבער מ'מוז עס צוברעכן כדי צוצוקומען צו דער פרוכט, און דאס איז דער תכלית פון א מענטש. דער משל פונעם בעל שם טוב פון דעם מלך'ס זיבן ווענט, און מעשיות פון ר' לוי יצחק בארדיטשובער און ר' אהרן קארלינער, ווייזן די זיסקייט וואס ווארט אויף יענער זייט. דערנאך ערקלערט ער פארוואס דער נפש הבהמית וואוינט אין בלוט, און די פיר קליפות כנגד די פיר יסודות, מיט א משל פון די שאלעכצן פון א וואלנאט.

ענינים: די צוויי נפשות (תניא פרקים א-ח) · קדושה און קליפה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט