אל תבטחו בנדיבים

פרטים: אידיש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח גייט דורך דעם קאפיטל תהלים "אל תבטחו בנדיבים" און ערקלערט אז א אידס האפענונג איז נאר אויפן רבונו של עולם, וואס מעסט אפ יעדנס הילף און יסורים, און אז אפילו ווען מענטשן העלפן זענען זיי נאר זיין שליח.

דער משגיח עפנט מיט "אל תבטחו בנדיבים": אויף די גרויסע נדיבים קען מען זיך נישט פארלאזן, ווייל א מענטש קען זיך איבערטראכטן אדער אוועקגיין פון דער וועלט. יעקב אבינו איז דער עמוד הביטחון; דער מדרש שטעלט אקעגן ווי ער איז געגאנגען קיין חרן מיט ליידיגע הענט, קעגן אליעזרס גמלים, און ער האט געזאגט "עזרי מעם ה' עושה שמים וארץ". אפילו ווען די נדיבים העלפן, זענען זיי נאר א שליח. ער טייטשט דאס ווארט "שברו" נישט נאר ווי האפענונג נאר אויך ווי צעבראכנקייט: יעדן מענטש איז אפגעמאסטן וויפיל יסורים ער וועט האבן, און ווער עס לייגט אריין זיין יגיעה אין תורה און עבודת השם, שפארט זיך איין יסורים אין אנדערע זאכן. דערנאך גייט ער ווייטער מיט'ן קאפיטל: די העלפער און די שונאים זענען כלים פונעם אייבערשטן; ער היט דעם אמת אויף דורות און גלגולים, באפרייט ניצוצות קדושה צו זייער צייט, און היט אפ יתומים און אלמנות. ביטחון שעפט מען פון תורה, פון צדיקים, און פונעם "ציון" פון יעדן דור, ווי שבת. ער ענדיגט מיט "כי טוב זמרה אלקינו": דוד המלך זינגט אפילו ביי מדת הדין.

ענינים: בטחון · פסוקי דזמרה · הסתר פנים און יסורים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט